und Deutschland – Vergangenheit und Zukunft

Święta Barbara

Św. Barbara

Św. Barbara

Ród św. Barbary bierze swój początek od Jessego, był więc rodem królewskim i Barbara miała prawo dziedziczyć tron. Osierocona przez matkę w dzieciństwie wychowywana była przez ojca, Dioskura, zaciekłego poganina, który chcąc Barbarę utwierdzić w pogańskich praktykach, a jednocześnie uchronić od zalotów panów z jego otoczenia, zmusił ją zamieszkać w obronnym zamku z wieżą rozjaśnioną dwoma oknami. Kiedy jej ojciec, jako zaufany cesarza wyjechał z nim na wyprawę przeciwko chrześci-janom, Barbara spędzając w wieży samotnie czas podziwiała wschody i zachody słońca, nocami niebo zasłane gwiazdami. Rozmyślając nad wierzeniami pogańskimi doszła do przekonania, że musi być tylko jeden Bóg.

 

Gdy tylko nadażyła się okazja opowiedziała swoje spostrzeżenia kapłanowi, a ten objaśnił jej religię chrześcijańską i w największej tajemnicy udzielił sakramentu chrztu. Barbara zniszczyła wszystkie posągi bożków, ku uczczeniu Trójcy Przenajświętszej rozkazała wybić w wieży trzecie okno, na murze umieścić znak krzyża. Po powrocie ojciec zauważył zmiany i zrozumiał, że córka została chrześcijanką. Uniesiony gniewem porwał za miecz, ale Barbara uciekła w skały, które rozwarły się przed nią i dały jej schronienie w niedostępnej pieczarze. Niestety, wszystko zaobserwował pewien pasterz, który zdradził Dioskurowi miejsce schronienia się Barbary za co zamieniony został wskałę. Wszystkie próby nakłonienia jej do wyrzeczenia sie wiary chrześcijanskiej oraz do poślubienia przeznaczonego jej na męża poganina nie powiodły się. Rozwścieczony Dioskur oddał córkę w ręce sędziego Marcjana, który przez tortury chciał zachwiać jej stałość w wierze. Kiedy i ten plan nie odniósł zamierzonego skutku ojciec kazał ściąć własnej córce głowę. Gdy głowa Barbary potoczyła się pod jego nogi z nieba padł piorun i spalił go doszczętnie. Tak głosi legenda o św. Barbarze.

Od samego początku św. Barbara czczona była przez chrześcijan. Wzywa się ją w czasie burzy z piorunami, modli się o jej pomoc w czasie pożaru i ognia, jest patronką zawodów mających do czynienia z materiałami wybuchowymi. Czczą ją artylerzyści i kanonierzy, a marynarze w czasie nawałnicy morskiej udają się pod jej opiekę. Jednak przede wszystkim jest św. Barbara patronką górników, pracujących głęboko pod ziemią, zdala od światła dziennego, w nieustannym niebezpie-czeństwie zagrożeni żywiołami ognia, wody i wybuchów gazu zdani są wyłącznie na boską opiekę. Stąd ich głęboka religijność i szczególne nabożeństwo do ich patronki, której pomoc wzywają w każdej potrzebie. Przed zjazdem w podziemia, przed rozpoczęciem pracy proszą górnicy w modlitwie o jej opiekę; posąg czy obraz św. Barbary znajduje się w każdej kopalni. Jest również św. Barbara patronką dobrej śmierci.

Czy wiesz, że

… w narożnikach sztandarów Dywizjonów Artylerii Konnej Wojska Polskiego II RP umieszczano m.in. obok wizerunku Matki Boskiej Ostrobramskiej, wizerunek Świętej Barbary

… zimową rzeżuchę, której młode liście zjadamy jako sałatę nazywamy zielem św. Barbary

… gałązki czereśni (wiśni) zerwane 4 grudnia w wazonie zakwitną na Boże Narodzenia

… św. Barbara przedstawiana jest w długiej tunice i w płaszczu, z koroną na głowie. W ręku trzyma kielich i Hostię. Według legendy tuż przed śmiercią anioł przyniósł jej Komunię św. Czasami ukazywana na tle wieży, w której była więziona (wieża ma zwykle 3 okienka, które miały przypominać Barbarze prawdę o Trójcy Świętej) oraz z mieczem, od którego zginęła.

 

 

Barbara H. Seemann – Trojnar

 

 

Bibliografia
Ks. Franciszek Marlewski: Rok Boży w liturgii i tradycji Kościoła świętego