und Deutschland – Vergangenheit und Zukunft

Willkommen

Warschauer Aufstand (01.08-03.10.1944) organisiert von der polnischen Exilregierung in London, der Polnischen Heimatarmee (Armia Krajowa) und der zivile Bevölkerung gegen die deutschen Besatzungs-truppen im besetzten Warschau, war der größte militärische Aufstand im besetzten Europa während des Zweiten Weltkrieges. Warszawa kämpfte tapfer 63 Tage, bevor sie angesichts der aussichtslosen Situation kapitulierte und General Tadeusz „Bór“ Komorowski den Kapitulationsakt unterschrieb. Die Rote Armee, die auf dem rechten Ufer der Weichsel stand, war nicht interessiert die Deutschen anzugreifen und somit den Aufständischen zu Hilfe zu kommen.

Nach der Kapitulation wurde die Zivilbevölkerung durch die deutschen Truppen gnadenlos ermordet. Bereits Tage zuvor hatte Himmler, im Sinne Hitlers, den Befehl gegeben, alle nicht deutschen Einwohner von Warszawa ohne Ansehen von Alter, Geschlecht oder Beteiligung am Aufstand zu töten und die Stadt dem Erdboden gleichzumachen. Die Warschauer Altstadt wurde nach der völligen Zerstörung im Zweiten Weltkrieg im Jahre 1944, originalgetreu wiederaufgebaut und im September 1980 in die UNESCO-Liste des Weltkulturerbes eingetragen.

Während des Aufstandes hat Warszawa große Verluste erlitten – 150.000 Zivilisten und 10.000 Soldaten wurden getötet, ca. 25.000 verletzt, mehr als 7200 als vermisst gemeldet. Über 17.000, davon 2000 Offiziere, wurden gefangen genommen. Einigen der Aufständischen war es gelungen zusammen mit Zivilis-ten Warszawa zu verlassen.

 

Powstanie Warszawskie – walka zbrojna toczona od 01 sierpnia do 03 października 1944 r. przeciwko oku-pującym miasto Niemcom, zorganizowana przez polski rząd emigracyjny w Londynie i dowództwo Armii Krajowej Okręgu Warszawskiego i ludność cywilną. W powstaniu brały również udział oddziały Polska Armia Ludowa, Korpus Bezpieczeństwa oraz, mimo sprzeciwu kierownictwa PPR, znajdujące się w Warszawie oddziały Armii Ludowej. Wybuch powstania w całym mieście (również na prawobrzeżnej Pradze, chociaż bardzo krótko) oznaczał całkowitą dekonspirację Polskiego Państwa Podziemnego. Celem strategicznym powstania, zorganizowanym w ramach akcji Burza, w obliczu postępującej ofensywy sowieckiej i groźby przejęcia przez komunistów władzy była próba stworzenia warunków, w których przedstawiciele legalnego rządu emigracyjnego w Londynie mogliby objąć władzę w stolicy i być niejako kontynuacją władz przedwojennych, a także brak akceptacji dla postanowień konferencji teherańskiej z roku 1943, na mocy której Polska wcielona zostałaby do sowieckiej strefy operacyjnej.

Powstanie było dla Niemców doskonałym pretekstem do ostatecznego rozprawienia się z miastem; w wyniku bezprzykładnie barbarzyńskiej akcji niszczenia miasta i przymusowego wysiedlenia reszty mieszkań-ców, pozostały po Warszawie sterty gruzu i połacie wypalonych ruin.